که با همه آوازش

به زیباتر سرودی خواناست.

منو تو یکی دیدگان ایم

                   که دنیا را هر دم

                                  در منظر خویش

                                                            تازه تر می سازد.

نفرتی از هر آنچه بازمان می دارد

از هر آنچه محصورمان می کند

از هر آنچه واداردِمان

                                  که به دنبال بنگریم

دستی که خطی گستاخ به باطل می کشد.

منوتو یکی شوریم

از هر شعله ای برتر

که هیچ گاه شکست را بر ما چیرگی نیست

                                                      چرا که از عشق روئینه تن ایم

وپرستویی که در سرپناه ما آشیان کرده است

با آمد شدنی شتابناک

                                    خانه را

                                            از خدایی گمشده لبریز میکند

                   یا دیده و بعد از تو به رویی نگریده ست

ما از تو به غیر از تو نداریم تمنا

                   حلوا به کسی ده که محبت نچشیده ست

په‌ی‌که‌ره‌ی ریک‌خراوی وینووسی کی

له‌م سه‌ر‌ده‌مه له دایک بووی

ده‌مت له ممه‌مکی کیوسانه

له باوشی خوزگه کانما

خه‌وی خوشی خوشه‌ویستی ئه خولقینی

تو سه‌ره‌تای ئه‌وینداری شیعره‌کانمی

ئه‌م سووتینی

ده‌س هه‌ل ناگرم له‌م ئا‌گره دلسوو‌تینه

وه‌کوو قه‌ق‌نه‌س

دیمه سه‌ما

جاریکی تر خوم له‌خوما ئه‌خولقینم

ئه‌فریم بو ئاسمانی سه‌وزی چاوه‌کانت

دو‌هه‌زار سال ریگا ئه‌که‌م

جاریکی تر که دیمه‌وه به جه سته‌مدا

 هه‌ر تو دیاری

تو دیاری هه‌موو کاتیکی ژیا‌نی له میژوو‌دا

تو هه‌تایی روحی هه‌موو کاته‌کانی

هه‌ر سه‌رده‌می

له جه سته‌یکدا خوت ئه نوینی

تو ئه‌وینی

همچنان که نور ظلمت را.

اگر حتا برای لحظه ای عاشق شده باشی

ترس از بین رفته و فکر کردن متوقف شده است.

درترس فکرکردن ادامه می یابد.

با ترس بیشتر ناگزیراز فکر کردن بیشتری.